‫در ابتدای همه‌چیز،
‫رسانه بزرگ نایت مووی تقدیم میکند ‫NightMovie.Co
‫خداوند 3 موجود رو آفرید.
‫فرشتگان،
‫هیولاها
‫و انسان رو.
‫فرشتگان رو از کلمات پاک خودش ساخت.
‫فرشتگان کار بدی نمی‌کردن.
‫و نمی‌تونستن حتی برای یک لحظه ‫از هدف خودشون گمراه بشن.
‫هیولاها از روی غریزه‌ی خودشون ‫عمل می‌کردن.
‫ولی باز هم تحت پیرو ‫آفریدگار خودشون بودن.
‫تورات میگه،
‫خداوند تقریباً 6 روز کامل ‫از آفرینش رو ...
‫مشغول ساخت این موجودات کرده.
‫بعد، قبل از شروع همه‌چیز
‫یک تکه کوچیک از زمین برمیداره
‫و باهاش زن و مرد رو شکل می‌ده.
‫و بعد به چه چیزی فکر کرد؟
‫با این دستآورد عالیش؟
‫خب، این چیه؟
‫مرد.
‫زن؟
‫انسان موجودیه که قدرت نافرمانی از خدا رو داره.
‫در بین تمام موجودات،
‫فقط ما قدرت اختیار عمل داریم.
‫ما یه چیزی بین
‫بی‌گناهی فرشتگان
‫و بد ذاتی هیولاها هستیم.
‫خداوند به ما قدرت انتخاب داد، ‫که برای ما هم مزیت و هم مسئولیت بهمراه داره.
‫ما باید تصمیم بگیریم ...
‫در سختی‌های زندگی ...
‫
‫به آمبولانس زنگ بزنین.
‫راو.
‫چشمات رو باز کن.
‫نافرمانی.
‫نفس بکش.
‫و 15 سالت بود که ‫اولین خالکوبیت رو انجام دادی؟
‫واقعاً خیلی درد داشت.
‫اون یکی ... ‫و اون عکس مسیح بود؟
‫- مسیح خیلی درد داشت. ‫- اوهوم.
‫عالیه.
‫چیزی که می‌خواستی رو داری می‌گیری؟
‫آه، این عالیه، آره. ‫ممنون. تو حالت خوبه؟
‫یه ذره به سیگار نیاز دارم.
‫اوهوم. ‫5دقیقه بمونیم خوبه؟
‫من جواب می‌دم.
‫اوهوم.
‫یه خورده سرت رو بیار پایین.
‫وقتی می‌خندی خیلی خوشگل میشی.
‫- رانی. ‫- الآن نه.
‫رانی.
‫باید با این مرد حرف بزنی.
‫«تـرجـمه از عـرفـان مـرادی» ‫em2ok@yahoo.com
‫کسی هست؟
‫- بله. ‫- داوید اینجاس؟
‫- بله. ‫- ممنون.
‫رَبّای ، یه نفر اومده تو رو ببینه. ‫[کشیش در دین یهودی]
‫- کیه؟ ‫- چیزی نگفت.
‫ممنون، نایومی.
‫داوید.
‫رونیت.
‫انتظار نداشتیم بیای.
‫نه؟
‫- فکر کردم ... ‫- خدا عمرت بده.
‫ممنون.
‫شرمنده، یادم رفته بود.
‫مستقیم از فرودگاه اومدی؟
‫آره.
‫آره، میرم هتل.
‫کلی آدم اومدن که به «راو» ادای احترام کنن.
‫درسته.
‫تو خوبی؟
‫آره.
‫چطور مُرد؟
‫ذات‌الریه، بالأخره.
‫میرم یه جای پیدا کنم ‫که اینا رو بذارم اونجا.
‫- اینم ببر. ‫- الآن برمی‌گردم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫آره.
‫سلام.
‫رونیت.
‫- فروما؟ ‫- واقعاً خودتی.
‫موءشی.
‫رونیت، تو اینجایی.
‫معلومه که اینجایی.
‫اوه. ‫سلام.
‫فروما.
‫رونیت.
‫عمو هارتاگ.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫خدا عمرت بده.
‫آره، کتت رو در بیار.
‫یالا، و همینطور شال ...
‫- نه، اینو نگه میدارم. ‫- و دستکش‌هات.
‫فروما.
‫خب،
‫تو اومدی.
‫تو خوبی؟
‫قهوه دارین؟
‫- میشه یکم بخورم؟ ‫- بیا.
‫- هنوزم تلخ می‌خوری؟ ‫- آره، ممنون.
‫یکم دیگه یه تاکسی می‌گیرم.
‫همینجا بمون.
‫اوه، نه، عیبی نداره. ‫ممنون.
‫همینجا بمون.
‫واقعاً؟
‫ممنون.
‫همم.
‫خب، تو فقط واسه ...
‫خاکسپاری راو اومدی.
‫چه دلیل دیگه‌ای داره اینجا باشم؟
‫تو خیلی قابل پیش‌بینی نیستی.
‫هنوز از دستم عصبانی هستی؟
‫تو خیلی زود از اینجا رفتی.
‫ازدواج کردی؟
‫امم.
‫کی اتفاق افتاد؟
‫چند وقت پیش.
‫بیشتر بگو. ‫کیه؟ میشناسمش؟
‫اوه خدا، هیندا که نیست، مگه نه؟
‫داوید، تو که با هیندا دختر هندن ازدواج نکردی.. ‫مگه نه؟
‫اوه، اینکارو کردی. با هیندا ازدواج کردی. ‫اوه، لعنت، داوید، نه.
‫نه.
‫- نه، من با هیندا ازدواج نکردم. ‫- خب، خوبه.
‫خب، اون بیرون 20 تا زن دیگه هم هست ‫که شبیه هیندان.
‫- چرا همه‌شون شبیه همدیگه‌ان؟ ‫- سنگدل نباش.
‫سلام، استی.
‫رونیت. حالت چطوره؟
‫من، ام ...
‫- من اینجام، که خیلی هم عجیبه. ‫- اوهوم.
‫حال خودت چطوره؟
‫ام، خدا عمرت بده.
‫ممنون.
‫تو خیلی ...
‫- نیویورکی شدی. ‫- خب ...
‫خدایا، توئم شبیه آدمای مذهبی شدی.
‫یکم دیگه غذا ببرم بیرون؟
‫اوه، بیخیال، نبر. ‫بیا حرف بزنیم.
‫در مورد زن داوید. ‫البته اگه پیداش بشه.
‫خب، کی خانوم کوپرمن‌ـه، استی؟
‫اونو قبول داریم؟
‫رونیت می‌خواست به هتل بره
‫ولی من بهش گفتم می‌تونه پیش ما بمونه.
‫آه، آره، آره، باید همینکارو کنی.
‫آره، می‌تونم توی اتاق موعظه یه تخت ردیف کنم.
‫خودم اینکارو میکنم. ‫خودم اینکارو میکنم. عیبی نداره.
‫شما ازدواج کردین.
‫آره.
‫آره، هیمنطوره، رونیت.
‫هیچکس بهم نگفت.
‫چرا بهم خبر ندادین؟
‫تو ناپدید شدی.
‫وای.
‫باشه.
‫تبریک میگم.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫- بیا. ‫- باشه.
‫مراسم ترحیمش خیلی شلوغ میشه.
‫تو و استی ازدواج کردین؟
‫همیشه سه تایی باهم بودیم.
‫آره، تا اینکه تو رفتی.
‫ما دوتا رو تنها گذاشتی.
‫خب، اگه بهم می‌گفتی پدرم مریضه، میومدم.
‫داو خودش نمی‌خواست بدونی.
‫این اواخر خیلی ضعیف شده بود.
‫و احتمالاً نمی‌خواست اونو اینجوری ببینی.
‫بازم باید بهم زنگ میزدی.
‫این هفته خیلی سرمون شلوغ بوده، رونیت.
‫همم؟ ‫خواهش میکنم.
‫پدرم همین اواخر مُرده.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم، خودم اونجا بودم.
‫خب،
‫خب، حداقل خبر مرگشو بهم دادی.
‫مهم اینه که ‫این هفته بهش ادای احترام کنیم.
‫ادای احترام؟
‫مهمترین چیز همینه.
‫البته که هست.
‫شرمنده، خیلی بهم ریخته‌اس.
‫- واست چندتا چوب‌لباسی میارم. ‫- ممنون.
‫چیه؟
‫پیر شدم؟
‫- به این فکر نمی‌کردم. ‫- امم.
‫من بنظر خسته میام.
‫همه‌مون همینطوریم.
‫استی، باید برم یه جای دیگه؟
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫پنجره باز میشه؟
‫نه.
‫آه، اگه می‌خوای سیگار بکشی ‫باید بیای طبقه‌ی پایین.
‫بیا.
‫یه پتوی دیگه واست آوردم.
‫"مرگ نابهنگام راو کروشکا
‫"یه شکست بزرگ واسه جامعه یهودی بوده.
‫"اون یه غول مذهبی بود.
‫که متأسفانه از خود فرزنده به جای نگذاشت."
‫روزنامه‌گار‌های تنبل.
‫- این راو رو ناراحت می‌کنه. ‫- بدون بچه؟
‫احتمالاً یه خبرنگار 12 ساله ‫اینو نوشته.
‫فراموشش کن.
‫همه خیلی دوستش داشتن.
‫بعضی‌وقتا واسم سوال میشد ‫که به اندازه‌ی اون غریبه‌ها دوستش دارم.
‫بعضی‌وقتا هم واسم سوال میشد ‫که اصلاً دوستش دارم یا نه.
‫- تو دخترشی. ‫- اوهوم.
‫ولی به تو نزدیک‌تر بود.
‫از درس دادن من لذت میبرد.
‫خب،
‫یکم بخواب، رونیت.
‫شب بخیر.
‫اوه، اینو ...
‫اینو واسه تو آوردم.
‫این ...
‫- اوه، این عکسای توئه. ‫- آره.
‫عالیه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫شب بخیر.
‫از ازدواج باهمدیگه راضی هستین؟
‫آره.
‫ما خیلی خوشبختیم.
‫شب بخیر.
‫حالتون خوبه؟
‫اون بابامه.
‫یالا، بیاین بریم.
‫بهتون تسلیت میگم.
‫تو خوبه؟
‫آره.
‫صبح بخیر، خانوم کوپرمن!
‫صبخ بخیر، رینا. حالت چطوره؟
‫- خوبم، ممنون. ‫- خوبه.
‫- هفته‌ات چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫- صبح بخیر، دخترا. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر، هانا.
‫اولش، چون تا حالا به تنهایی کلاسی برنداشته. ‫ولی نه، مشکلی نداره.
‫خوبه.
‫بابت مرخصی که بهم دادی ازت ممنونم.
‫البته.
‫خوشحالم برگشتی، استی.
‫اوه، ممنون.
‫صبح بخیر، دخترا.
‫صبح بخیر، خانوم کوپرمن.
‫خب، دلم واستون تنگ شده بود.
‫- یوسف. ‫- رَبّای !
‫صبح بخیر.
‫- دکتر ریگلر. ‫- صبح بخیر.
‫موعظه‌گریت چطور پیش میره؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫- مراسم ترحیم خوبی میشه. ‫- امیدوارم.
‫و راو بهت خیلی افتخار می‌کنه، داوید.
‫ممنونم.
‫رونیت کروشکر پیش شما مونده؟
‫آره، همینطوره.
‫روز خوش.
‫"گندم کوچک، عشق منه
‫"که تمام شب بین سینه‌هایم جای می‌گیره
‫"این عشق برای من ‫همانند یه خوشه حنا
‫"در باغ عین-گدی‌ـه."
‫در مورد حس جنسیه.
‫اینجوری یه عشق واقعی ‫خودشو نشون میده.
‫ممکنه
‫رابطه‌ی بین زن و مرد هم باشه
‫که یه چیزی والاتر از اینه.
‫اما مگه لذت جنسی ...
‫بیانگر تقدیس عشق فیزیکی نیست؟
‫لذت اون عشق، در این ماجرا، ‫بالاترین مسئله‌اس.
‫"می‌دونی، تو خیلی زیبا هستی، عشقم.
‫تو خیلی زیبایی
‫"چشمان نافذت.
‫"تو زیبایی، عزیزم ‫آره، باعث لذت میشی
‫و تخت خواب ما بی‌تجربه‌اس."
‫میشه یه تیکه پای سیب بهم بدین؟
‫و همینطور یکی از اینا.
‫بیسکویت مربایی، آره.
‫- بیسکویت مربایی؟ ‫- آره.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫کفش داری؟
‫آره، باشه.
‫شمع.
‫چیه؟ مشکلی داره؟
‫فقط عمو هارتاگه.
‫نه، رَبّای و رابیتزین گولد‌فارب هم میان.
‫از منم دعوت کرده؟
‫نه، من تو رو دعوت می‌کنم.
‫- بیا. ‫- باشه.
‫- تو خوبی؟ ‫- نه، خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫- شباس مبارک. ‫- شباس مبارک.
‫شباس مبارک.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫همون بار اول فهمیدیم
‫لازم نیست توضیح بدی.
‫اون همیشه
‫یه جوک رو بیش از حد توضیح میده. ‫خیلی ضایعه‌اس.
‫- هیچوقت بیخیالش نمیشه. ‫- خیلی سخته همچین اسم یهودی رو پیدا کنی.
‫هر روز به اسمش اشاره میکنه. ‫باور نکردنیه.
‫آخه "اندی" هم شد اسم؟
‫هیچی به جز اسمش نداره بگه.
‫چیه؟ حالا یه چیز دیگه هم دارم بهش بگن. ‫اون بچه مامانیه.
‫- آره، این یه موضوع دیگه‌اس. ‫- شرمنده، من عاشق پسرم هستم.
‫این پدر خودشه که این حرفا رو میزنه.
‫- آره، چی فکر می‌کنی؟ ‫- من دوستش دارم.
‫خب، فرزند کوچیک‌مون ‫دومین بچه‌ی خودش رو به دنیا آورده.
‫و اونا اسم اونو دنیل گذاشتن، از روی اسم پدرم.
‫توی استرالیا زندگی می‌کنن. ‫خیلی دوره.
‫ملبورن.
‫37تا نوه داریم!
‫- تبریک میگم. ‫- بد نیست.
‫عکسات رو توی مجله دیدیم.
‫همون عکس دوقلوهایی بود که بهمون نشون دادی.
‫اما اونا تو رو به اسم رونی کارتز میزنن.
‫این اسم حرفه‌ایمه.
‫اسم واقعیت چه مشکلی داشت؟ کروشکا؟
‫باید بهش افتخار کنی.
‫بعضی‌اوقات هنرمندان ‫اسمشون رو تغییر میدن
‫- مگه نه، موءشی؟ ‫- درسته، فروما.
‫زن‌ها اسمشون رو هر روز تغییر میدن.
‫فامیلی شوهرشون رو می‌گیرن
‫و کُل تاریخشون از بین میره.
‫مگه نه؟
‫من که فکر نکنم از بین بره.
‫از بین نمیره.
‫چرا، میشه.
‫رونیت.
‫تو خیلی شبیه مادرتی.
‫اوه، شروع نکن!
‫چشماش شبیه «لیا» ست. ‫مگه نه، موءشی؟
‫آره، چشمای قشنگی داره.
‫- اوه، اون خیلی خوشگله. ‫- عمو ...
‫خواهر عزیزت خیلی زود از این دنیا رفت.
‫و حالا راو.
‫احتمالاً واسه تو شوک خیلی بدی بوده، رونیت.
‫تو از اینجا دوری، شوکه‌کننده‌اس واست. ‫البته که هست.
‫فکر نمی‌کردیم دیگه ببینیمت.
‫شرمنده که ناامیدتون کردم.
‫رونیت ...
‫- بازم قهوه می‌خوری؟ ‫- اوه، نه، نه، ممنون.
‫ولی دوست دارم در مورد خونه صحبت کنم، عمو.
‫آره، متأسفم.
‫بیا به دفترم.
‫- بعد در موردش صحبت می‌کنیم. ‫- باشه.
‫باید شمعدونی مادرت رو بگیری، رونیت.
‫- از خونه. ‫- آره، البته، و بعدش ...
‫- اونو به بچه‌هات بدی. ‫- اوه، من بچه نمی‌خوام.
‫من بچه‌دار نمیشم.
‫نگه‌شون میداری ‫و بعد منتقلشون می‌کنی.
‫باشه. باشه. ‫راستش می‌خوام خونه رو بفروشم، عمو.
‫- فکر می‌کنی بتونی کمکم کنی بفروشمش؟ ‫- نه، خواهش می‌کنم.
‫- الآن نه. ‫- به کمکت نیاز پیدا می‌کنم.
‫- باشه، ولی الآن نه... رونیت. ‫- ببخشید.
‫تو چند سالت بود، داوید
‫وقتی راو تو رو فراخوند و باهات حرف زد؟
‫سیزده سالت بود؟
‫امم... آره. ‫سیزده یا دوازده.
‫داوید کار بزرگی انجام داده.
‫- کارش عالی بوده. ‫- کارش عالی بوده.
‫از وقتی که اینجا بودی ‫خیلی چیزا تغییر کرده.
‫کلی مشکل داشتیم.
‫اداره‌ی خونه، کار ...
‫جوون‌ها.
‫حتی با مشکل مواد روبرو شدن.
‫پس شاید بهتر باشه ‫اینقدر بچه نیارن.
‫کاریش نمی‌تونیم بکنیم.
‫و تو ازدواج نکردی.
‫باید یکی رو واسه خودت پیدا کنی، رونیت.
‫- تنها پیر شدن زیاد جالب نیست. ‫- اوه، همین‌حالاشم به زور تنهام.
‫دوستای فوق‌العاده‌ای دارم.
‫مطمئنم کلی بهت خوش می‌گذره. ‫ولی همه‌ی اینا می‌گذره.
‫ولی ازدواج کردن، خب ...
‫این تنها راهشه.
‫اوه، واقعاً؟ ‫این تنها راهشه؟
‫یا این فقط یه وظیفه‌ی از پیش تعیین شده‌اس؟
‫رونیت، همینجا وایسا.
‫منظورم اینه که، عمو ‫بیا بگیم ...
‫که من یه سال دیگه هم اینجا موندم.
‫بیا به این فکر کنیم، باشه؟
‫با یه نفر ازدواج می‌کنم
‫و بعد از ده سال از ازدواج بدون عشق
‫ممکنه خودمو بکشم.
‫یا احساس می‌کنم دارم خودمو می‌کشم.
‫من واقعاً احساس خستگی می‌کنم ‫پس فکر کنم بهتره ...
‫برم.
‫و هر دوتون رو توی خونه می‌بینم.
‫از دیدنتون خوشحال شدم، ‫رَبّای، رابیتزون، فروما.
‫شباس مبارک، عزیزم.
‫عمو، ممنون بابت شام.
‫- بعداً می‌بینمتون ... ‫- چطوره ببریش خونه
‫- و منم خودم رو میرسونم. ‫- باشه.
‫شرمنده.
‫ممنون، شام خوشمزه‌ای بود.
‫- شباس مبارک. ‫- شباس مبارک.
‫رونیت.
‫همم.
‫چرا رابیتزین گولد‌فارب اینقدر بدجنسه؟
‫زندگی خوبی داشته. ‫چی از جون من میخواد؟
‫امم.
‫همه چی میخوان؟
‫تو چی می‌خوای؟ ‫تو می‌دونی چی می‌خوای؟
‫آره، می‌دونم. ‫الآ« می‌دونم.
‫می‌خوام بابام بدونه دوستش داشتم.
‫بنظرت اینو می‌دونست؟
‫آره، آره، می‌دونست.
‫باید می‌دونست.
‫خیلی متأسفم، رونیت.
‫راو ...
‫تو پدرت رو از دست دادی.
‫راستش داره خیلی خوب پیش میره.
‫معمولاً همچین رنگی روشنی رو ‫استفاده نمی‌کنم.
‫به مد الآن می‌خوره. ‫خیلی خوشگله.
‫پس اگه می‌خوای می‌تونی ...
‫- اون الآن می‌تونه تو رو ببینه. ‫- ممنون.
‫کلاه گیس.
‫- آه، رونیت. سلام. ‫- سلام.
‫- بیا بریم طبقه‌ی بالا. ‫- باشه.
‫بیا تو.
‫بگیر بشین، لطفاً.
‫رونیت.
‫شبیه آدمای مذهبی شدم!
‫خواهش می‌کنم شوخی نکن، باشه؟
‫خب ...
‫این کلید خونه‌اس ‫که بری وسایل شخصیت رو برداری.
‫چقدر کلید!
‫همم.
‫میشه کمکم کنی بفروشمش؟
‫بند سه.
‫وصیتنامه راو اشلوما کروشکا.
‫راو کروشکا، خدا رحمتش کنه، ‫خونه ...
‫و همه‌ی وسایلش رو ‫به پرستشگاه اهدا کرده.
‫- متأسفم اگه واست شوکه کننده بود. ‫- نه.
‫فقط یه خونه‌اس.
‫یه پدر باید فرزندی داشته باشه ‫که دم آخر کنارش باشه.
‫من نمی‌دونستم که مریضه.
‫وقتی اینجا نبودی ‫چطور می‌خواستی بفهمی؟
‫تو تنها چیزی بودی که واسش مونده بود.
‫می‌دونم.
‫حتماً باید خیلی واست دردناک باشه
‫که راو تو رو نبخشیده.
‫سلام، خانوم کوپرمن!
‫- سلام، اشمولی! ‫- سلام.
‫- ریوکا! سلام. ‫- سلام، استی.
‫- عالی شدی. ‫- اوه، ممنون.
‫- همه خوبن؟ ‫- آره، خوبیم، خوبیم.
‫- خوبه، خوبه. ‫- و ...
‫از تمام کمک‌ها ممنونم، استی.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام، شینا، سلام!
‫اوه، چقدر نازه.
‫الآن رونیت رو دیدم.
‫اوه ...
‫- کجا؟ ‫- اوه، داشت از خیابون پایین میرفت.
‫اصلاً عوض نشده، مگه نه؟
‫نه ...
‫نشده.
‫اوه، خیلی‌خب.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫- خداحافظ، خانوم کوپرمن.
‫آروم. آروم.
‫رونیت؟
‫ام... کلاه گیس پوشیدی.
‫نه.
‫بده. بذار من امتحان کنم.
‫بیا.
‫ممنون.
‫متأسفم که خیلی بهم ریخته‌اس.
‫عموت گفت ترتیب همچی رو میده.
‫نمی‌خواست قبل از اینکه اونا رو بده ببرن
‫به چیزی دست بزنیم.
‫همم.
‫همه رو به پرستشگاه اهدا کرده.
‫اوهوم.
‫واقعاً می‌خواستیش؟
‫پول زیادی بدست بیارم؟ ‫نه.
‫زندگیم خیلی آسون میشد.
‫خیلی خوب میشد اگه تو وصیت‌نامه‌اش ‫به من اشاره می‌کرد.
‫یه پایپ واسم بجا میذاشت.
‫می‌دونم.
‫من به مراسم ترحیم نمیام.
‫- چی؟ ‫- دیگه فایده‌ای نداره اینجا بمونم.
‫باید تاریخ بلیطم رو عوض کنم.
‫ولی ...
‫امم
‫می‌دونی چی باعث ناراحتیم میشه؟ ‫هیچوقت نتونستم ازش عکس بندازم.
‫پس تمام کاری که در طول روز می‌کرد این بود
‫اینجا بمونه و تورات بخونه
‫اونا رو تحلیل کنه، ‫تحلیل رو یادداشت کنه
‫- و اون یادداشت‌ها رو با بقیه به بحث بذاره. ‫- امم.
‫و به این معنی بود که ما می‌تونستیم ‫هر کاری خوبایم بکنیم.
‫استی، بنظرت باید زودتر برگردم؟
‫نه.
‫نه، بنظرم اصلاً نباید از اینجا بری.
‫اوه، ممنون.
‫ممنون.
‫اوه.
‫رونی.
‫استی.
‫وقنی تو رو دیدم ...
‫منم همینطور.
‫استی، استی، استی.
‫اوه، نه.
‫خیلی متأسفم. ‫متأسفم.
‫نه، ...
‫چیزی نیست.
‫واقعاً متأسفم.
‫عیبی نداره.
‫من ...
‫تو خیلی شبیه مادرتی.
‫اوه ...
‫رونیت، تو خوبی؟
‫کار من بود که با ...
‫نیویورک تماس گرفتم ‫و بهت خبر دادم.
‫میرم یکم هوا بخورم.
‫چرا ازدواج کردی، استی؟ ‫چرا نذاشتی بری؟
‫یادته راو در مورد ازدواج چی می‌گفت؟
‫- نه. ‫- چرا، یادته.
‫"می‌خوای تنهایی پیر بشی؟"
‫نه، نه. ‫"می‌خوای بدون خانواده پیر بشی؟ بدون هیچ خوشی؟"
‫"داوید پسر خوبیه. ‫اون ...
‫"اون قلب مهربونی داره. و دیوونه‌ی توئه. ‫باهاش ازدواج کن."
‫پس وقتی من رفتم همچی مرتب بود؟
‫نه.
‫من مریض بودم.
‫چه جور مریضی؟
‫توی سرم.
‫راو از من می‌ترسید
‫و اگه می‌خواستم با یه مرد بخوابم
‫چرا با بهترین دوست‌مون نخوابم؟
‫اوه، استی ...
‫فکر کنم اون احساس کرده بود ‫ازدواج منو درمان می‌کنه.
‫یه فاجعه‌ی کامل بود.
‫و همون کافی بود؟
‫مجبور بودی هر جمعه سکس داشته باشی؟
‫- همینجوره. ‫- این یه کار قدیمیه.
‫ولی اجباری نیست.
‫اگه کسی حسش رو نداشته باشه ‫مجبورش نمی‌کنن.
‫چه بلایی سر تو اومد؟
‫هیچی.
‫تو بلای جونم شدی.
‫و بعدش تدریس رو شروع کردم ‫و اون واسم مهم شد.
‫تو می‌تونی هر جای خوای درس بدی.
‫واقعاً دخترای اینجا رو دوست دارم.
‫و بهشون جاه‌طلب بودن رو نشون میدم.
‫که چیکار کنن؟ ‫7بچه بزان و همسر خوبی باشن؟
‫نگو. نگو. ‫من معلم خوبی هستم.
‫- و بهشون کمک میکنم ارزش خودشونو بدونن. ‫- خیلی‌خب، پس خودت چی؟
‫من همینم.
‫هان.
‫چیه؟
‫سیگار می‌خوای؟
‫نه.
‫و تو چی؟ ‫خوشحالی؟
‫آره، هستم.
‫با زن‌های دیگه‌ی هم بودی؟
‫نه.
‫نه راستش.
‫امم.
‫تو چی؟
‫نه.
‫ولی استی ...
‫هنوز به زنا مد روز علاقه داری؟
‫اوهوم.
‫کیفت ...
‫چی؟
‫خیلی جذابه.
‫- میشه واسه یه دور بگیرمش؟ ‫- نه.
‫تو یه آدم مذهبی نیستی. ‫نمی‌تونی یکیش رو بگیری.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫- نه. ‫- فقط یه دور کوچیک. یالا.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باشه. یه دور بزن.
‫یه کیف سکسی، عزیزم.
‫بچه چی؟
‫سه تا دارم. توی کیف هستن. ‫همه‌شون مو قرمزی هستن.
‫فکر کنم بهم میاد.
‫این جاییه که اولین بار بوسم کردی.
‫باورم نمیشه اینجایی.
‫اوه، لعنت!
‫رونیت؟
‫تویی؟
‫- آره. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، دارم جاهای قدیمی رو می‌گردم.
‫اوه، این شوهرم لووـه.
‫این رونیت‌ـه. ‫دختر راو.
‫یادته؟ ‫در موردش بهت گفتم.
‫حالت چطوره، لوو؟ ‫سلام.
‫شندیم واسه مراسم ترحیم به اینجا اومدی.
‫راو مردی واقعاً بزرگی بود.
‫اوه آره، می‌دونم، خودم دخترشم.
‫سیگار دوست داری؟
‫اون رابتزین کوپرمن بود؟
‫نه.
‫استی.
‫تو خوبی؟
‫ام، آره، من خوبم.
‫استی.
‫یه دقیقه دیگه میام بیرون.
‫چی شده؟
‫چی؟
‫چی شده؟
‫"این حقیقت داره. ‫جادویی در پارچه‌ی اون قرار داره.
‫"یه جادوگر پیر
‫"موقعی که تب بالایی داشته
‫"اون لباس رو دوخته.
‫"نخ اون لباس از یه ابریشم مقدس ساخته شده
‫"که اونم از قلب پاک خودشه
‫رنگ شده."
‫خیلی خوبه، سارا.
‫خب، چه چیزی تا اینجا برجسته بوده؟
‫دستمال. ‫با نقش توت فرنگی که روشه.
‫اوهوم.
‫و چرا این برجسته‌اس؟
‫کسی نیست؟
‫یادتونه اوتلا گفت ‫چجور ساخته میشن؟
‫بله، رینا.
‫اون گفت که ابریشم با خون خودش رنگ شده.
‫درسته. ‫درسته. بله؟
‫و دروغ‌هاش.
‫ایاگو مدام دروغ میگه. ‫و آدم دلیلش رو نمی‌دونه.
‫امم. ‫و اون کُشتار خانوم کوپرمن.
‫- وحشتناک بود. ‫- درسته.
‫مرگ خیلی شوکه کننده‌اس.
‫ولی ...
‫- ببخشید مزاحم شدم، خانوم کوپرمن. ‫- عیبی نداره.
‫خانوم شپرو می‌خواد شما رو بیینه.
‫آه، ممنون. ‫زنگ تفریح میرم.
‫گفت همین‌الآن بیاین.
‫متن «جفت» رو بخونین، دخترا.
‫الآن برمیگردم. ‫ممنون.
‫صبح بخیر، دخترا.
‫صبح بخیر، خانوم شینبرگ.
‫از جایی که موندین ادامه بدین.
‫بیا تو، استی.
‫خانوم شپرو.
‫بشینین.
‫ما همگی خوشحال میشیم که تو جای راو رو بگیری.
‫ولی همیشه مانع‌هایی وجود داره ‫که آدم رو به چالش می‌کشونه.
‫برای راو که سخت بود ...
‫به راه‌های خیلی بدی امتحان شد.
‫و همسرتون.
‫مشکلی نداره که مسئولیت «متولی» رو بگیری؟
‫آره. استی هر تصمیم بگیرم ‫ازم حمایت می‌کنه.
‫و رونیت کروشکا.
‫شوکه شدیم که به اینجا اومده.
‫رونیت واسه عزاداری اومده.
‫توی مراسم ترحیم ازش استقبال می‌کنیم.
‫البته.
‫و استی؟ ‫با اومدن رونیت حواسش پرت نمیشه؟
‫چرا باید بشه؟
‫در مورد خانواده‌ی من داریم حرف میزنیم.
‫همیشه نظمش رو برقرار می‌کنم.
‫خوبه.
‫سلام.
‫استی؟ ‫چی شده؟
‫- تو خوبی؟ ‫- اینجا نه.
‫دیروز،
‫من مثل یه بچه رفتار کردم.
‫خیلی احمقانه و بی‌معنی عمل کردم.
‫کسی چیزی گفته؟
‫آره! آره! ‫و من اینجا زندگی می‌کنم.
‫بهم بگو چی گفتن؟
‫رئیس مدرسه، ...
‫مهم نیست. ‫من ...
‫باید جلوی اینو بگیریم.
‫- باشه. باشه. ‫- باشه.
‫نمی‌تونم اینکارو بکنم. ‫نمی‌تونم.
‫باشه.
‫ما اینجا داریم سعی می‌کنیم. ‫داریم سعی می‌کنیم یه زندگی خوب بسازیم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫و من بهش اعتقاد دارم.
‫خدا کُل زندگی منه.
‫من ...
‫من فردا میرم.
‫نمی‌خوام بری.
‫اینو نمی‌خوام.
‫استی، من نمی‌دونستم قراره این اتفاق بیوفته. ‫واقعاً نمی‌دونستم ...
‫حتی مطمئن نبود که قراره تو رو میبینم.
‫میشه بریم یه جای دیگه؟ ‫یشه از اینجا بریم؟
‫خواهش می‌کنم، یالا. ‫یالا.
‫باید بریم یه جای دیگه.
‫بیا اینجا.
‫قدیم به زندگی تو در نیویورک فکر می‌کردم.
‫امم.
‫سعی می‌کردم اتاقت رو تصور کنم.
‫همیشه تفاوت زمانی رو دنبال می‌کردم.
‫پس می‌دونستم کی خواب و کی بیداری.
‫چیه؟
‫اوه، داشتم فکر می‌کردم که راو مچمون رو گرفته.
‫اوه، اینطور فکر نکن.
‫صورتش.
‫چی گفت؟
‫"خدا، منو به جهنم می‌فرسته."
‫اوه، نه!
‫خیلی بد بود.
‫می‌خوام ازت عکس بگیرم.
‫واسه اون پیام‌رسان یهودی؟
‫نه. نه.
‫به من نگاه کن.
‫استی، به من نگاه کن.
‫استی؟
‫شرمنده که اینقدر دیر کردم.
‫چیزی خوردی؟
‫نکن.
‫خانوم شپرو از تو و رونیت ‫یه شکایت رسمی پر کرده.
‫چی؟
‫اون پیش تو اومد؟
‫آره.
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫من... من رونیت رو بوسیدم.
‫تو اونو بوسیدی؟
‫متأسفم.
‫استی!
‫- داری چه بلایی سرمون میاری؟ ‫- سعی کردم!
‫- کردم! ‫- چی می‌خوای؟
‫- سعی کردم! ‫- چی می‌خوای؟
‫می‌خوای بازم صدمه ببینی؟
‫رونیت ازت خواست باهاش برگردی؟
‫اوه، داوید!
‫اون برمیگرده پیش دوستاش. ‫دوست پسرش.
‫تو چت شده؟
‫منظورم اینه که، چیه؟ ‫بگو.
‫می‌تونی بهم بگی.
‫- می‌تونم؟ می‌تونم؟ ‫- آره.
‫- ما همیشه باهمدیگه صادق بودیم. ‫- واقعاً؟
‫- آره. آره. ‫- واقعاً؟
‫من خبر فوت پدرش رو به رونیت دادم.
‫- من می‌خواستم برگرده. ‫- نه.
‫- چرا. چرا، من اینکارو کردم. ‫- نه، تو اینکارو نکردی.
‫- اون داره ازت سوءاستفاده می‌کنه. ‫- به من نگاه کن.
‫- تو حتی نمی‌تونی ببینی، کور شدی. ‫- نه، نه، هیچکس از من سوءاستفاده نمی‌کنه.
‫- تو کوری! ‫- نه.
‫به من نگاه کن!
‫خودم می‌‍خواستم این اتفاق بیوفته.
‫و وقتی بچه بودیم ...
‫حتی اون موقع هم همینطوری بود. ‫همیشه اینطوری بود!
‫من همیشه اینو می‌خواستم.
‫بنظرم باید ترکش کنی.
‫واقعاً؟
‫و کجا برم؟
‫واسه مدرسه دیرم شده.
‫رَبّای ...
‫فروما.
‫الیوت.
‫راو خیلی خوشحال میشه ‫که تو اومدی.
‫خیلی خوشحالم که تونستم بیام.
‫جوی، ممنون که تا اینجا اومدی.
‫- رَبّای، خدا عمرت بده. ‫-ممنون.
‫- رَبّای . ‫- ممنون که به اینجا اومدی.
‫- جای راو خیلی خالیه. ‫- ممنون.
‫- ما خیلی متأسفیم. ‫- ممنون که اومدین.
‫خیلی متأسفیم.
‫غذا نمی‌خوری.
‫خوبه.
‫- خیلی خوبه. ‫- همم.
‫من بلیط رزرو کردم. ‫فردا میرم.
‫چی؟
‫اوه.
‫خوبه.
‫امیدوارم مراسم ترحیم خوب پیش بره.
‫حتماً همینطور میشه.
‫تو چی؟
‫چی؟
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫آه، نمی‌دونم.
‫سعی کن واسم توضیحش بدی.
‫نمی‌تونم.
‫اوه، من باید برم وسایلم رو جمع کنم.
‫خداحافظ.
‫رفتن خیلی راحت‌تر، مگه نه؟
‫نه، نیست.
‫آزادین؟
‫ببخشید.
‫الو؟
‫داوید؟
‫نه.
‫نه، اون پیش من نیست.
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫خب، اون برمیگرده، داوید، ‫نگران نباش.
‫- ببخشید؟ ‫- بله.
‫اوه، شرمنده داوید ‫میشه وقتی از حراست گذشتم بهت زنگ بزنم؟
‫- سلام. ‫- سلام. امروز می‌خواین به کجا سفر کنین؟
‫نیویورک.
‫استی!
‫استی.
‫استی!
‫همم.
‫استی؟
‫ای کاش هیچوقت با تو تماس نمی‌گرفت.
‫خب، خوشحالم که کار درست رو انجام داده.
‫پدر من مُرد.
‫- و تو حتی نمی‌خواستی من مطلع بشم. ‫- می‌تونی ببینی چرا نمی‌خواست بدونی؟
‫داشتم از زنم محافظت می‌کردم.
‫داوید ...
‫ازت می‌خوام آزادی منو بهم بدی.
‫استی، بیا اینجا.
‫من ترسیده بودم.
‫متأسفم.
‫نمی‌خواستم نگرانت کنم.
‫من حامله‌ام.
‫یه بچه.
‫خدا دار ما رو امتحان می‌کنه.
‫فکر کنم بهتر باشه دیگه باهم نباشیم.
‫- این خواست خداست. ‫- نه.
‫من توی این جامعه بدنیا اومدم.
‫چاره‌ای دیگه‌ای نداشتم.
‫می‌خوام بچه‌م واسه تصمیم گیری آزاد باشه.
‫ما واسه این خیلی صبر کردیم.
‫خواهش می‌کنم ‫آزادی منو بهم بده.
‫نه، نه، نه ...
‫- داوید، تو نمی‌تونی ... ‫- خودتو قاطی نکن.
‫نمی‌تونم.
‫متأسفم.
‫تو برگشتی.
‫- فروما. ‫- استی.
‫نمی‌خوام کسی رو ناراحت کنم. ‫فقط می‌خوام به پدرم ادای احترام کنم.
‫می‌دونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫آمین.
‫چرا به نیویورک نمیای؟
‫چرا نمیای نیویورک ‫و پیش من باشی؟
‫مرگ راو کروشکا
‫ما رو
‫تهی،
‫سردرگم گذاشت.
‫امروز،
‫ما آرام می‌گیریم که بدونیم
‫که میراث اون
‫توسط نسل‌های بعدی ‫حمل و نگه‌داری خواهند شد.
‫من یه موعظه‌گر جدید رو بهتون معرفی می‌کنم
‫نزدیکترین شاگر راو کروشکا
‫پسر روحی ‫[ناتنی]
‫و جانشین اون.
‫رَبّای داوید کوپرمن.
‫رَبّای کوپرمن.
‫راو کروشکا بعضی‌اوقات در مورد ‫آموزگار بودن حرف میزد.
‫وظیفه‌ی که ...
‫متأسفم، نمی‌تونم اینو بخونم.
‫امروز تنها بچه راو، رونیت کروشکا، پیش ماست.
‫آخرین حرفای راو به ما ...
‫چرا تصمیم گرفت در مورد انتخاب باهامون حرف بزنه؟
‫و آزادی.
‫هیچ چیزی بهتر ...
‫و صادق‌تر از ...
‫حس واقعی آزادی نیست.
‫همم؟ ‫آزادانه انتخاب کنی.
‫راو یه غول مذهبی تو تورات بود.
‫اما اون جنازه‌ای که ما اون روز دفن کردیم، غول نبود.
‫یه انسان بود.
‫اون از فرشته‌ها صحبت می‌کرد
‫و از میل هیولاها.
‫و با آخرین حرفاش
‫به ما اینو یادآوری کرد.
‫ما آزادیم که انتخاب کنیم!
‫تو آزادی.
‫تو آزادی!
‫من نمی‌تونم این افتخار
‫و جایگاهی که بهم پیشنهاد شده رو قبول کنم.
‫من صلاحیت کافی رو ندارم.
‫خواهش می‌کنم منو ببخشید.
‫من دارم میرم.
‫بسلامت.
‫خداحافظ، داوید.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫پس این ماشین واسه توئه؟
‫خداحافظ.
‫خدا عمرت بده.
‫خدا تو رو هم عمر بده.
‫- کدوم ترمینال؟ ‫- پنج، لطفاً.
‫رونیت! صبرکن!
‫وایسا! میشه وایسی؟ ‫ماشین رو نگه دار.
‫تو یه مادر فوق‌لعاده میشی.
‫تو شجاع و زیبا خواهی بود.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫جات رو بهم میگی؟
‫آره، حتماً.
‫ببخشید؟
‫میشه اول بریم یه جای دیگه؟
‫خداحافظ بابا.
‫«تـرجـمه از عـرفـان مـرادی» ‫notion
‫مرجع دانلود فیلم سریال با لینک مستقیم ‫NightMovie.Co
‫em2ok@yahoo.com
‫1397/4/14